|
فهـــرســت مطــــالـــب
بخش نخست -
یهودیان اروپا پیش
از جنگ جهانی دوم
در این بخش می خوانیم که یهودیان چگونه در اروپا مستقر گردیدند و خدمات
گرانبهائی به فرهنگ و علم و صنعت آن سرزمینها انجام دادند، ولی همیشه مورد
تعقیب و آزار فتنه گران و فرصت طلبان مذهبی و غیر مذهبی قرار داشتند.
بخش دوم -
قدرت یابی حکومت
نازی
در این بخش توضیح داده می شود که چگونه هیتلر با استناد به یک کتاب جعلی که در
روسیه تزاری علیه یهودیان انتشار یافته بود، و با افتراهای تبلیغاتی دیگر کوشید
افکار عمومی آلمان را علیه یهودیان تحریک کند و چگونه با بهره گیری از ساختار
دموکراسی آلمان به قدرت رسید.
بخش سوم -
یهود ستیزی در
نازیسم
در این بخش می خوانیم که یهودیان با آنکه کمتر از یک درصد از جمعیت آلمان را
تشکیل میدادند، چه نقش مهمی در فرهنگ و علوم و تمدن آن کشور داشتند. ولی هیتلر
با شیوه های تبلیغاتی شیطانی کوشید تنفر مردم آلمان را نسبت به یهودیان
برانگیزد.
بخش چهارم -
آلمان، خاستگاه
نژاد پرستان
در این بخش می بینیم که چگونه هیتلر با تدوین قوانین تبعیض نژادی علیه یهودیان،
و در تحکیم پایه های قدرت خود و بازگرداندن افتخار کاذب به ملت آلمان، از
همکاری بسیاری از شخصیتهای علمی و اجتماعی کشورش برخوردار شد و حتی توانست
رهبران چند کشور دیگر را نیز با امضای پیمان دوستی فریب دهد.
بخش پنجم -
1938، سال سرنوشت
در این بخش تعریف شده که چگونه هیتلر یهود آزاری خود را گام به گام پیش برد و
یهودیان از همه حقوق مدنی محروم شدند و تنها در یک شب به فروشگاههای یهودی و
کنیساها و مراکز یهودی حمله بردند و آنها را به آتش کشیدند.
بخش ششم -
جهان دروازه های خود
را می بندد
در همان سالهائی که یهودی ستیزی هیتلر به اوج خود رسیده بود، و حکومت نازی
اموال یهودیان را مصادره کرده و آنان را از همه حقوق خویش محروم ساخته بود،
بسیاری از کشورهای "آزاد" جهان دروازه های خود را به روی یهودیان آواره ای که
دنبال پناهگاه می گشتند، بیرحمانه بستند.
بخش هفتم -
آغاز جنگ جهانی دوم
هیتلر پس از آنکه سر رهبران اروپائی کلاه گذاشت، جنگ جهانی دوم را آغاز کرد و
از آن هنگام، ماموران آلمانی به هر کشور اشغال شده اروپائی که می رسیدند به جمع
آوری یهودیان و انتقال آنها به بازداشتگاهها می پرداختند، آنان را تحقیر
میکردند، خانه هایشان را به آتش می کشیدند و اموالشان را به غارت می بردند.
بخش هشتم -
سرنوشت یهودیان
اروپا و آفریقای شمالی
ارتش آلمان نازی به سرعت در اروپا پیش رفت و بخشهای بزرگی از شرق و غرب آن را
به تصرف درآورد. در حالی که در کشورهای عربی یهودستیزی ضعیف تر بود، ولی در آن
سرزمینها نیز یهودآزاری به اوج رسید و حتی یهودیان شمال آفریقا نیز هدف سلسله
محدودیتها و تعقیب و آزارها قرار گرفتند.
بخش نهم -
«گتوها» (Ghetto -
محله یهودیان)
نازیها هر شهر و روستای یهودی نشین را که اشغال می کردند، یهودیان را در ناحیه
بسیار کوچک و محدودی متمرکز می ساختند تا هم بتوانند اموال آنها را مصادره کنند
و هم آنان را از کار و زندگی باز دارند و توسری خورده و ذلیل کنند و همچنین
نگذارند که یهودیان از طریق تماس با مردمان مناطق اشغالی، علیه آلمان نازی به
پیکار بپردازند.
بخش دهم -
حمله به اتحاد
جماهیر شوروی
اشغال بخشهای وسیعی از غرب اتحاد شوروی و سرزمینهای تحت فرمان آن کشور فاجعه
کشتار یهودیان را دو چندان ساخت، زیرا بیشترین شمار یهودیان اروپا در این
سرزمینها می زیستند. آلمانها برای کشتار این یهودیان نگون بخت، از همکاری
حریصانه و مشتاقانه برخی اهالی بومی نیز برخوردار شدند.
بخش یازدهم -
راه حل نهائی
(کنفرانس وانزه)
حکومت آلمان هیتلری از سرعت کشتار یهودیان در سرزمینهای اشغالی راضی نبود و از
این رو در سال 1942 کنفرانسی با شرکت مقامات ارشد نازی در نقطه ای به نام وانزه
در حومه برلین برپا شد که کشتار یهودیان را به صورت ماشینی درآورد و حدود یازده
میلیون نفر یهودیان مناطق تحت اشغال را هرچه زودتر نابود سازد.
بخش دوازدهم -
اردوگاههای مرگ
اردوگاههای مرگ که پس از تصویب طرح وانزه برپا گردید، در واقع کارخانه های بزرگ
و مجهز آدم کشی بود: زنان و مردان و کودکان یهودی را از سراسر اروپا با قطار به
این اردوگاههای مرگ می آوردند، آنها را دسته دسته به حمامهای گاز خفه کننده می
فرستادند و سپس جسد بی جانشان را وارد کوره های آدم سوزی میکردند.
بخش سیزدهم -
قیام یهودیان
گتوی ورشو
با آنکه آلمان هیتلری با انواع ترفندهای شیطانی می کوشید انتقال یهودیان به
اردوگاههای مرگ و کشتار آنان را پنهان نگاه دارد، گروهی از جوانان یهودی در
گتوی ورشو که از این طرح اهریمنی آگاه شده بودند، به یک قیام مسلحانه دست زدند
و حماسه ها آفریدند. در بسیاری دیگر از نواحی تحت اشغال نازیها نیز عملیات
قهرمانی علیه جنایتکاران هیتلری انجام گرفت.
بخش چهاردهم -
سکوت دنیا در
برابر قتل عام یهودیان
در دوران اولیه به قدرت رسیدن هیتلر که علنا به آزار یهودیان و لغو حقوق
شهروندی آنان می پرداخت، دنیا نسبت به ستمگریهای او سکوت کرد. ولی این بی
اعتنائی در اوج دوران یهودی کشی در اردوگاههای مرگ آلمان هیتلری نیز ادامه یافت
و ارتشهای متقفین برای نجات یهودیان نگون بخت کوچکترین تلاشی نکردند.
بخش پانزدهم -
مبارزه
پارتیزانی یهودیان
یهودیان گوسفندوار و با پای خود به قتلگاه نرفتند، بلکه در هر فرصت و با دست
خالی در برابر عمال نازیها مقاومت کردند. شوربختانه، حتی برخی پارتیزانهای ضد
نازی و اهالی روستاهای جنگلی یهودستیز بودند و رزمندگان یهودی را به آلمانها
تسلیم میکردند و یا خودشان آنها را به گلوله می بستند و کشتن یهودی را از
مبارزه با اشغالگران نازی مهم تر می دانستند.
بخش شانزدهم -
دوستداران
بشریت
در آن دوران شرم آوری که برخی یهودستیزان لهستانی و کشورهای دیگر، برای کشتن
یهودیان به ارتش آلمان نازی یاری می رساندند، افراد انسان دوست و نیکوکاری نیز
در میان اهالی آن کشورها وجود داشتند که با به خطر انداختن جان خود می کوشیدند
شماری از یهودیان نگون بخت را نجات دهند. اسرائیل از این دوستداران بشریت تجلیل
کرده است.
بخش هفدهم –
ایرانیان انسان
دوست
با تسلط هیتلر بر آلمان، تبلیغات نازی در ایران نیز آغاز شد که بستر نسبتا
راحتی یافت، زیرا ملایانی بودند که به نام دین مردم را علیه یهودیان تحریک کرده
و آنان را نجس می خواندند. آلمان نازی نیز با این استدلال که ایرانیان هم از
نژاد آریائی هستند می خواستند آنان را به سوی خود بکشاند. ولی ایرانیان انسان
دوستی نیز بودند که به نجات یهودیان پرداختند.
بخش هیجدهم -
پایان فاجعه
هیتلر قول داده بود که نظام نژادپرست و یهودستیز او یک هزار سال دوام آورد، ولی
از همان اوانی که ارتش ایالات متحده به جنگ پیوست، سرنوشت آلمان هیتلری رقم
خورد و شکست آن حتمی شد. ولی ماموران ناانسان هیتلری، حتی تا آخرین روز شکست و
تسلیم، همچنان با شتاب و اشتیاق به یهودی کشی ادامه می دادند.
بخش نوزدهم –
آغازی دیگر
با پایان جنگ جهانی دوم، از میان هشت میلیون نفر یهودیان کشورهای اشغال شده،
تنها دو میلیون نفر توانسته بودند خود را نجات دهند که حدود 300 هزار نفر آنان
از بازماندگان جنگ و اردوگاههای مرگ نازی بودند. علیرغم این مصیبت بزرگ، هنوز
بسیاری از کشورها دروازه های خود را همچنان به روی این مصیبت زدگان بسته بودند.
حدود 70 هزار نفر توانستند خود را به خاک پدری (اسرائیل) برسانند.
بخش بیستم -
جنایت و مجازات
بلافاصله پس از پایان جنگ و برای نخستین بار در تاریخ بشری، یک دادگاه بین
المللی برای محاکمه جنایتکاران جنگی برپا گردید که در آن بیش از 31 هزار نفر از
جنایتکاران محاکمه شدند. ولی دهها هزار تن نیز توانستند بگریزند که یکی از آنها
«آدولف آیشمن» بود که اسرائیل او را در آرژانتین دستگیرکرد و پس از محاکمه، او
را به سزای اعمالش رساند. |
