|
بخش بیستم
جنایت و مکافات
ماهها پیش از آنکه جنگ جهانی دوم به پایان برسد، و از هنگامی که احساس شد
ارتش آلمان در سراشیب اضمحلال قرار گرفته، سران دولت های متفقین اعلام کردند
که جنایتکاران جنگی را به کیفر اعمال خود خواهند رساند. با پایان گرفتن جنگ،
و برای نخستین بار در تاریخ بشری، یک دادگاه بین المللی توسط ایالات متحده،
بریتانیا، اتحاد جماهیر شوروی و فرانسه برپا شد که اصول حقوقی محاکمه و
مجازات جنایتکاران جنگی را پایه گذاری کرد.
به موجب موازین اعلام شده، کسانی که در جنگ مرتکب جنایت می شوند و یا آنانی
که علیه صلح به جنایت دست می زنند، و اصولا جنایاتی علیه بشریت مرتکب می
گردند، باید در یک دادگاه بین المللی محاکمه شوند و به کیفر اعمال خود برسند.
کشورهای متفقین، عمدا محل برگزاری دادگاه جنایتکاران نازی را در شهر نورنبرگ
(Nuerenberg) آلمان قرار دادند- زیرا نورنبرگ همان مکانی بود که دست
اندرکاران آلمان هیتلری، برای نخستین بار قوانین برتری نژادی را در همایش خود
در آنجا تهیه ، تدوین و اعلام کردند.
دادگاه نورنبرگ آلمان که پس از پایان جنگ شماری از جنایتکاران نازی را محاکمه
و محکوم کرد
22 تن از فرماندهان و سیاستمداران ارشد آلمان نازی در
دادگاه نورنبرگ با هم محاکمه شدند که اکثر آنها به مرگ محکوم گردیدند.
شماری از متهمین اهل اتریش، ولی اکثر آنها اهل آلمان بودند.
دادگاه مدت چهار سال به کار خود ادامه داد- و تا سال 1949 جمعا 651 ر31 نفر
از جنایتکاران نازی مورد محاکمه قرار گرفتند. ولی هزاران تن هم موفق به فرار
شدند و با هویت جعلی در کشورهای دیگر (به ویژه در آمریکای جنوبی) استقرار
یافتند و توانستند از مجازات بگریزند.
یک سازمان یهودی به رهبری «سیمون ویزنتال» به تعقیب و شناسائی نازی های فراری
پرداخت و موفق شد صدها نفر آنها را کشف هویت کند و به کشورهای اروپائی (به
ویژه آلمان) فشار آورد آنها را محاکمه و مجازات کنند.
 |
|
آدولف آیشمن در دادگاه اورشلیم با گوشی
ترجمه |
کشور نوپای اسرائیل نیز به نوبه خود در این
تلاش سهیم گردید و «داوید بن گوریون» (דוד בן-גוריון (David Ben-Gurion پایه
گذار کشور نوین اسرائیل و نخست وزیر آن دستور داد ابرجنایتکار نازی موسوم به
«آدولف آیشمن» (Adolf Eichmann) را که مسؤول فرستادن یهودیان اکثر کشورهای
اروپائی به اردوگاههای مرگ بود بیابند و او را برای محاکمه به اسرائیل
بیاورند.
مأموران اطلاعاتی اسرائیل «آیشمن» را در آرژانتین شناسائی کردند و او را
دستگیر ساخته و مخفیانه به اسرائیل آوردند. این دستاورد اطلاعاتی هیاهوی
بزرگی در دنیا به راه انداخت.
محاکمه «آیشمن» در دادگاه اورشلیم در حضور صدها خبرنگار و تماشاچی، و با شرکت
دهها نفر شاهدان جنایات نازی ها به مدت بیش از یک سال ادامه یافت. رسانه های گروهی جهان و مردم دنیا نسبت به روند این
محاکمه توجه زیاد نشان دادند و جزئیات جنایت نازی ها به تفصیل در جهان
انعکاس یافت.
(نویسنده این سطور، به عنوان گزارشگر روزنامه «کیهان تهران»، در جلسات محاکمه
به طور منظم حضور داشت).
محاکمه «آیشمن» در اورشلیم، برای نخستین بار پس ازدادگاه نورنبرگ امکان داد
که جزئیات جنایات نازی ها با ارائه اسناد و مدارک غیرقابل انکار به آگاهی
افکار عمومی دنیا برسد- و اسرائیل به عنوان نماینده یهودیان جهان سهم خود را
در محاکمه و مجازات آنانی که علیه قوم یهود تکان دهنده ترین جنایات تاریخ را
مرتکب شده اند ایفا کند.
دادگاه اورشلیم در 15 دسامبر 1961 «آیشمن» را به جرم جنایاتی که مرتکب شده
بود به مرگ محکوم کرد. این ابرجنایتکار نازی، با نوشتن نامه برای رئیس جمهوری
اسرائیل و با ابراز ندامت از اعمال پلید خود درخواست بخشایش کرد- که رد شد.
در نخستین روز از ماه ژوئیه 1962 حکم اعدام «آیشمن» به اجرا درآمد، جسد او در
کوره سوزانده شد و خاکسترش را در خارج از سواحل اسرائیل در آبهای دریای
مدیترانه پراکنده ساختند تا اثری از او باقی نماند. در پایان باید یادآوری
کرد که «آیشمن» نخستین و آخرین فردی بود که در اسرائیل
اعدام شد.
محاکمه آدولف آیشمن در «تالار ملت» در اورشلیم بار دیگر دنیا را با جنایات
فجیع نازیها آشنا کرد
|
